Het Waarom….

“Waarom dan Benjamin?”

Deze vraag krijg ik natuurlijk regelmatig. Ik heb inderdaad ook een fijn leven; het gaat goed op m`n werk, heb prachtige mensen om mij heen en alles gaat z`n gangetje!

Daar schuilt echter ook een groot risico voor mij. Wanneer ik te lang het pad volgens “z’n gangetje” volg, dan slaat de verveling toe. Ondertussen voel ik dit dus aankomen gelukkig en eindelijk ben ik zover dat ik voor mezelf de verveling voor kan blijven. De mensen die mij privé kennen, weten dat ik in het verleden nogal wat ellende heb veroorzaakt. Ik heb het mezelf en de mensen om mij heen soms erg moeilijk gemaakt terwijl ik zelf niet wist waarom……

Terugkijkend besef ik dat ik onbewust chaos en uitdagingen creëerde om koste wat het kost, niet in de sleur te vervallen. Begin van dit jaar zag mijn leven er totaal anders uit. Ik woonde samen, was verloofd en de toekomst lag vast. Helaas bleek deze toekomst niet de onze. Ik ben bij mezelf te raden gegaan wat ik dan wel wil. Wie ben ik en wat wil ik?

Ik wil mijn eigen behoeften gaan onderzoeken. In een prikkelvrije, nieuwe omgeving. Sinds ik uit Utopia ben, valt me steeds meer op hoeveel prikkels er om ons heen zijn. Prikkels tot consumeren. Kopenkopenkopen; IK BEN TOCH NIET GEK? Ik ging er gemakkelijk in mee terwijl ik me steeds meer af begon te vragen waarom? Waarom dan Benjamin? Heb ik echt sneakers van €140,- nodig of wordt dat verlangen gecreëerd door de waan van de dag?

Ik ben heel blij met m`n schoenen hoor en besef me dat ik een bevoorrecht mens ben dat ik überhaupt de keuze heb, maar ik vind het tegelijkertijd zo buitenproportioneel! Wanneer ik dan lees dat we nu al weten dat er in 2018 nog zeker 600.000 kinderen sterven van de honger, dan schaam ik me toch een beetje (erg veel).

Het doel van mijn reis is dan ook mijn eigen, waarachtige behoefte helder te krijgen. Wat heb ik echt nodig. Wat blijft er over van mijn verlangens wanneer ik mezelf niet hoef te meten en geen verantwoording hoef af te leggen tegenover mijn omgeving? Ik ben nu bijna een week werk- en dakloos en ik voelde me nog nooit zo rijk.

Mooi moment dus om mijn schoenen in te pakken en te vertrekken naar de jungle van Peru.

X Benji

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *